تبليغاتX
آهستگی

آهستگی

خطر ِمرگ!!

 

  گفتی که مرده است باد

.

.

.

 

       تو بارها و بارها

                  با زندگیت

                        شرمساری از مردگان کشیده ای.

                              این را من همچو تبی که خون به رگم خشک میکند

                                                            احساس کرده ام.

وقتی به این شعر فکر میکنم می بینم بامداد در برابر کسی که روح زندگی و ایمان رو با ناامیدی منکر بوده با چه ادبیاتی صحبت میکنه.....میرسم به این نکته که مخاطب ِاین اثر خودش انسانی قابل اعتماده هر جند بامداد به اون نقد داره....چراکه از "شرمساری" حرف به میان اومده ...چیزی که آورده ی چیزی جز انسانیت نیست.....درود بر تو که با بدی هم به حکمت و عدالت حرف زدی. 

 

*میخوام مستقل باشم.....این خواسته ی همیشم بوده.....تا خرداد سال بعد باید این اتفاق بیفته.

دیگه تحمل این نزدیکیه خطرناک بی هویت رو ندارم.

 

**یادگاریم و خاطره اکنون.

 

***در فرصت ِمیان آسمان و زمین

                       دیوانه وار رقصی میکنم

                                  دیوانه به تماشای من بیا.

 

  واگویه:

 ۱-وقتی به تو فکر میکنم......نه... وقتی یاد طعنت میفتم ...............بیشتر خوشحال میشم .....کارمو راحت تر کردی.

 ۲-با این همه "کامو" چیکار کنم.؟!مرسی که حرفه ای دوسم داریعزیزم.....هر جند دیدن سردرگمیت در بعضی مواقع.....یقین شبیه به جهالتت و خودخواهیه بی دلیلت منو میترسونه....اما واقعن دوستت دارم....کاش اونروزا برگرده.

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم مرداد 1387ساعت 19:35  توسط آرتا  | 

Christian Bobin

ما در زندگی  تنگاتنگ هم افتاده ایم .

جایی که نزدیکی،سوختن و دوری،یخ زدن را بهمراه دارد و من فکر میکنم هنر ِ اصلی ؛ هنر فاصله ها باشد.

 

 

۱-داری میری ولی انگار به من نزدیکتر میشی.

۲-نمی دونی بابت این جمله ی بالا چقد ذوق کردم....برا ۱۵ نفر فرستادمش ....برا اونایی که اکثرن شماره ی جدیدمو نداشتن و وقتی در جواب سوالشون که کی هستی گفتم حدس بزن....منو شناختن.خیلی عالی بود...جالبه با این چندتاکتابی که از بوبن خوندم این جمله رو ندیده بودم.عالی بود.

۳-کارو که گرفتم پدرمم داره در میاد.

۴-دو روزه پادگان نرفتم......عشقم نکشید....دوست نداشتم.

۵-خیلی فکرت درگیر حساب کتابه....منم پولو دوست دارم اما از دیگران از اعتماد کردن به دوستام نمیترسم ....برات لازمه کمی ادب شی تا بدونی مسئولیت یعنی چی.!!

 

 ۶خیلی خوشحالم که رفتی دکتر عزیزم.....هر چی بشه....به هرجا که برسی من مطمئنم از امروز بهتر میشی. .

+ نوشته شده در  جمعه بیست و هشتم تیر 1387ساعت 21:40  توسط آرتا  | 

 

 شوخ چشمی خزه

           رودخانه را فریب می دهد

                          که میروم

                               ولی نمیرود.

                                      ـــ سال ها و سال هاست.

 

             رودخانه صخره را ربود و برد؛

                      لیک سبزی خزه مینماید

                                    اینکه میروم

                                           ولی نمی رود.

                                                     

                                   ایستاده ، مثل اژدهاست.

                                                                                               شفیعی کدکنی

 

*آرام باش عزیز دلم.......بگذار حقیقت نفسی بکشد....فقط نگران حقیقت باش.

 ۱- میل به همه کس دارم....اما چیزی من رو میترسونه....نگران آخر این زندگی نیستم.

 ۲- زندگی ساده تر از چیزیه که من میبینم.......زندگی و هستی خیلی مستقل تر از این حرفاست که بخوام "خودم" باشم.....با این حال نمیخوام یا نمیتونم تغییری در دیدگاهم بدم.

 ۳-  کتاب و خواب و کمی ورزش که خلاصش میشه نشاط و خستگی برای یه خواب ِ توپ......اینه زندگی که من دوست دارم......نزدیکه.

 ۴- بشدت با آدما در تعارض و درگیری بسر میبرم...نمیدونم چه مرگم شده....با عالم و آدم مشکل دارم...در همه ایراد میبینم...میگم...از فرط گنگ بودنم برا دیگران و مبارزه با سرخوردگی به بداخلاقی کشیده میشم...و از این بابت هر بلایی سرم میاد...و همه با آرامش این بلاهارو سرم میارن...

..بطرز وحشتناکی حقیقت رو آزاد میذارم....خودش هیچ تحرکی برا پیدا شدن نداره....و آدما که همچنان راحت ترین راه رو انتخاب میکنن.....خدایا این چه باوریه درمن.....وقتی مشکلی میبینم فقط به حقیقت نگاه میکنم....حقیقت اون اتفاق فقط .....وبی پروا و به هیچ سیاست پیشگی و احتیاطی اونرو بیان میکنم...

...اگه حواست به خودت نباشه همه طرفه میخوری....به همین راحتی. اما مهم نیست....اگه بود یفکری میکردم...

..میگن راه پیروزی در حملس....من اینو یاد نگرفتم.آمادم برا همه جور مرگی..آخه مرگی نمیبینم...مثل اینکه همه چیز و همه کس قبلن مردن....دیگه پخته شدم در دیگی از آتش و حسرت.

۵ -دارم کتاب نیمه خونده شده ی پسوآ رو میخونم....فک کن یه کتاب که نویسندش وسطاش میمیره....۴۸ سال بعد نصفشو پیدا میکنن و توو ترجمه و چاپ به فارسی بخشیش رو خلاصه و یا حذف کردن رو من نصفه خوندم....چه شود....اما دوسش دارم....معرکس....مث خودم مخصوص ِخودشه و بس.(کتابو میگما.

 ۶-چند روز پیش کسی پیشنهاد یکار ۱ ماهه داد....وقتی بهش گفتم ۲.۵ میلیون هزینش میشه گفت :آرتا سیر که نیستی میدونم ..چیزی شده؟! گفتم نه...قیمت وقت من اینه....آدم حرفه ای باید پولشو بخواد......بعد با خودم گفتم این شد.....یعنی چی بخاطر وضع مالیت کارتو و وقتتو ارزون کنی برا یه عده آدم سرمایه دار که نمیخوان سهم مردمو از سودشون بدن...احساس خوبی بود....خداکنه جوابش مثبت باشه. 

+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم تیر 1387ساعت 16:6  توسط آرتا  | 

 

 

 صدای حقیقت آرامم می کند.

    در هیاهوی تدبیر و فردا، 

                        حتا در تصور  ِغمناک ِدیواری بزرگ

                                     بر گرداگرد قلبم.

                                                

                                             

                 خیره بر سقف رازپوش ِاتاقم

                                      -به جبران زهرتلخ ِ حقیقت و سکوت

                                  نقش خوابت به شبی بی مهتاب را

                                                           رونقی می بخشم.

 

*آرام باش عزیز دلم.

**یادت نره بیش از اینکه دوستت داشته باشم به تو احترام میذارم.

+ نوشته شده در  یکشنبه دوم تیر 1387ساعت 2:0  توسط آرتا  |